Tags

, , , , ,

Op zondag ben ik met mijn kinderen naar de Sinterklaas intocht in onze woonplaats gegaan. Van tevoren verwachte ik al dat niets zou veranderd zijn. We wonen in een blanke stad. Zelfs fietste ik vorige week al naar de party winkel om schmink te kopen. Rood, blauw, geel, groen en wit want de kinderen hebben nog niet besloten welke piet ze willen worden. De 6-pack schmink bevatte ook de kleur zwart maar die, heb ik al aan de kinderen uitgelegd, gaan we niet gebruiken.

Ja, Ik vind het ongepast dat blanke mensen hun gezicht zwart verven. Het is geen grap om zwart te zijn. Het is geen rollenspelen en zwart zijn is niet een trend of in de mode zoals vorig jaar “black-facing” mei nummer van Vogue Nederland . Het is het dagelijkse leven van mensen die hier wonen en elke dag alledaags en minder alledaags racisme mee maken. En ik weet hoe het voelt want in Nederlands werd ik opeens niet blank.

vogue_thumb_600x773

Bron beeld: Vogue Nederland

Op de ochtend van de intocht besloot het oudste kind dat bij 8 jaar ben je al te oud om te schminken en zelf te oud is om een piet-muts met veer te dragen. De jongste koos roze en geel. Half gezicht roze en half geel. Hij zou liever hallo kitty zijn dan piet maar dat is een ander verhaal.

Toen we net arriveerden kwamen we tegen een jonge man van surinaams afkomst die mijn jongste kind uitnodigde om “zwarte Piet hulp” te zijn in een spelletje. “oeps, ik bedoel Piet” verontschuldigde hij zich, “Ik moet nog wenen”. De spreekstalmeester probeerde het veel minder. Het leek mij alsof hij zelfs expres en nadrukkelijk “zwart” in elke zin moest zeggen.

In de regen wachten we met iedereen op de boot terwijl in zwart geschminkte Pieten rond liepen, renden, hinkelden en op rollerblades gek deden en snoep en kruidnoten gaven. De kinderen riepen zoals elk jaar gewoon “Piet! Piet!”

sinterklaasintocht

Veel mensen glimlachten naar mijn kindje met roze-geel gezicht en één piet (zelf een zwart geschminkt blanke vrouw) heeft hem gecomplimenteerd over zijn mooie kleuren. Maar we horden ook iemand zeggen “toch één gekleurde piet gezie. Gelukkig zijn alle andere normaal anders zou het schandalig zijn”.
Ik begrijp niet hoe mensen het gekleurde gezicht van mijn 4 jaar oud kindje als een politieke actie  (zelfs een provocerende actie!) zien maar het (naar mij gevoel in het bijzonder volkomen) zwarte gezichten van blonde kinderen in het publiek als de normale zaak van de wereld. Wat willen hun ouders ermee zeggen? We zijn blanken en daardoor alle recht hebben om ongevoelig te zijn? Of weten ze niets van wat in de media speelt?

sotd-East-African-slaves_tx700 Bron beeld: een VOC slavenschip  Meermin,   National Archives UK

Ik volg de discussie van de afgelopen weken op de FB pagina “Pietmakeover” waarin alle soorten reacties te lezen zijn. Van belachelijke reacties zoals “Piet heeft NIETS, maar NIETS met slavernij te maken!” (een schip vol zwarten op Nederlandse haven – is er een duidelijke aanwijzing dan dit?) tot heftige racistische (en als tegen vrouwen ook met wat vrouwenhaat erbij) opmerkingen die ik niet zal herhalen.
Er zijn ook mensen die het gewoon niet willen begrijpen. van de school hebben we een bericht ontvangen met daarin “… [zwarte piet] lijkt al lang niet meer op het stereotiepe beeld van de knecht van Sinterklaas waar kinderen bang van moeten worden.” Het probleem is niet dat kinderen bang zijn van zwarte mensen. En nee, het is niet racistisch om geen zwarte pieten bij de intocht te hebben. Hij is niet onwelkom omdat hij zwart is. Hebben mensen niet gemerkt dat hij altijd een blanke met zwarte make-up is?

In mijn woonplaats was geen manifestatie en als het niet de hele tijd regende was het bijna gezellig als elke jaar maar hoe kan ik vergeten de nare reacties die ik heb de afgelopen weken gelezen? Ik keek naar het publiek. Ouders zoals op school plein en bij de zwemlessen. Mijn buren. Mensen die nu heel gezellig doen maar in hun hart zit misschien veel haat. Kunnen we echt doen alsof er niets aan de hand is? Want bij mij is er iets gebroken.

Advertenties